Nooit gedacht dat ik deze zomer x96en het verlengde daarvan- het vreselijke V-woord zou worden.  Geen haar op mx92n hoofd dat eraan dacht om aan tramhalte zeven te staan wachten tot meneer himself komt opdagen, een half uur te laat en driehonderd uur excuses verder. Diep inademen, ogen dicht, blik op oneindig en net dat ietsje verder.
De tijd van usual lovestuff is officieel aangebroken: kijken- niet aanraken, aanraken-niet kijken. De warmte, de twijfel, de jaloezie. De liefde.

Spelletjes spelen, noemt de achttienjarige buurman het, en zijn wangen blozen als hij opmerkt dat mijn haar nogal wild staat. Die buurman is overigens een beetje veel homo en benoemt doktertje spelen als het nieuwe seksenx96onder-de-twintig. Hij ligt wakker van een kerel die twee restaurants uitbaat, vertelt hij. Het vriendje en ik hopen dat de restaurantuitbater ook wakker ligt van hem. En dat hij opkrast zodat we verder kunnen gaan met de anatomische studies.

We passen in elkaar als puzzelstukken, hij en ik. Lang zal dit leven.